Persoonlijk Zwanger

Zwangerschapsdiabetes, gynaecologen en rare diagnoses

Vanochtend was het weer zover: ik mocht voor controle naar de gynaecoloog. Daar was ik best nerveus voor. Weet je nog dat ik de vorige keer het gesprek met de gynaecoloog zo vreemd vond? Ik was vandaag van plan om daar op een nette manier wat over te zeggen. Dat heb ik gedaan. (Yes! Angst overwonnen!) Maar daar had deze gynaecoloog weer een vreemd weerwoord op. Ik stond perplex en nu zijn we weer terug bij af.

De test en het eerste gesprek

Laat ik even bij het begin beginnen. Vier weken geleden kwam uit de suikerwatertest dat ik nét aan zwangerschapsdiabetes heb. Die middag had ik een afspraak bij de gynaecoloog om dat te bespreken. Zij vertelde mij dat ik het thuisbevallen, mijn wens, wel uit mijn hoofd kon zetten. Dat vond ik erg heftig, maar oké, als dat beter is voor mijn kindje en mijn gezondheid is dat natuurlijk niet meer dan logisch. Eenmaal thuis kon ik het beter op mij in laten werken. Ik sprak mijn eigen verloskundige en zij vond de uitspraak wel erg heftig.

Mijn pleidooi helemaal voorbereid

 

Nadien ben ik er steeds meer over na gaan denken: met zwangerschapsdiabetes ontstaan er problemen tijdens de bevalling. Het kindje is vaak groot of zelfs té groot en er is een grote kans dat het kindje na de bevalling een veel te lage bloedsuikerspiegel heeft. Dat komt allemaal door teveel suiker in mijn bloed (lees hier het hele verhaal). Mààr, als in mijn dagelijks leven blijkt dat mijn suikerspiegel helemaal niet zo hoog wordt, dan wordt het kindje ook niet te groot en krijgt het ook geen last van een te lage bloedsuikerspiegel na de bevalling. Ik ben dan dus eigenlijk net als alle andere ‘gewone zwangere vrouwen’ en ik kan dan gewoon thuis bevallen.

Ik heb vier weken de tijd gehad om er goed over na te denken. Ook ben ik tussendoor nog een keer bij de verloskundige geweest. Nogmaals: als er ook maar iets is wat mijn gezondheid en die van mijn kindje in gevaar brengt, dan wil ik uiteraard de allerbeste zorg die er is vanuit het ziekenhuis. Maar wanneer mijn waardes goed blijven en het kindje groeit normaal, dan is er geen enkel risico bij een thuisbevalling. En dat is precies wat ik mijn gynaecoloog vandaag ook wilde vertellen.

Gynaecoloog nummer twee

Dit keer had ik een afspraak bij een andere gynaecoloog. Zij vertelde mij vandaag dat ze met het hele team van verloskundigen en gynaecologen in het ziekenhuis mijn situatie hebben besproken en dat ze een heel behandelplan hebben opgesteld. Ze vroeg aan mij of ik het daar mee eens was. Natuurlijk was ik het daar helemaal mee eens. Ik vertelde haar dat ik het logisch vind dat op dit moment in het ziekenhuis de beste zorg gegeven kan worden, maar dat als mijn waardes goed blijven, ik er vanuit ga dat ik terug kan naar de verloskundige. Waarop de gynaecoloog zei: “Nou nee, dat kan eigenlijk niet meer, want we hebben besloten in het team dat we je gaan behandelen alsof jij voor je zwangerschap al diabetes had. En dan beval je sowieso onder begeleiding van een gynaecoloog.” BAM. Uitgepraat. Ik stond perplex en was uit het veld geslagen. We luisterden nog even naar het hartje en voordat ik het wist stond ik weer buiten, gewapend met een paar bloedprikformulieren.

Toen ik vervolgens zat te wachten in de wachtkamer bij het bloedprikken, begon de uitspraak bij mij een beetje te landen. Ze behandelen me alsof ik al diabetes had? Wat een onzin! Ik heb mij voor mijn zwangerschap meerdere keren laten onderzoeken op diabetes I en II. Die onderzoeken wezen altijd uit dat er met mij niets aan de hand is.

Laten we even duidelijk stellen: Voor mijn zwangerschap was ik gezond. Geen diabetes I of II. Tijdens mijn zwangerschap werd er bloed geprikt. Mijn suikerwaarde was perfect. Toen kreeg ik die speciale suikertest en was mijn waarde nét op het randje. Nu prik ik al meerdere dagen thuis mijn bloedwaardes en die zijn altijd perfect, soms zelfs te laag. En nu gaan ze mijn behandelen alsof ik al diabetes had?! Hoe bedoel je, we plakken een heftig label op een gezonde patiënt? Want dat is wat ik nu ben: mijn alvleesklier werkt gewoon naar behoren, mijn waardes zijn steeds laag en mijn kindje groeit normaal.

En nu?

Maar goed, de controle was verder goed en ik had echt wel een lieve gynaecoloog voor mijn neus zitten. Echt waar, als ik daar echt zou moeten bevallen, dan voel ik mij daar wel op mijn gemak. Ook de ervaringen die ik lees op internet over het bevallen in dit ziekenhuis zijn allemaal behoorlijk positief. Ik voel me goed bij dit ziekenhuis en een eventuele ziekenhuisbevalling zou ik ook graag hier plaats willen laten vinden. Mààr, nogmaals, alleen  als dat echt nodig is.

Gelukkig heeft deze gynaecoloog mij wel een soort escape gegeven. De komende tijd blijf ik onder behandeling in het ziekenhuis. Met 32 weken kijken we nogmaals hoe ik er in sta. Gaat alles goed en wijst niets op een risicovolle bevalling, dan maken we het thuisbevallen nog eens “bespreekbaar”. Daar laat ik het voor nu bij, ik ga de discussie over het hele diabetes-voor-de-zwangerschap maar niet aan. Ik ben ervan overtuigd dat ze mij niet kunnen houden als alle waardes en onderzoeken goed zijn. En mocht er in de komende tijd toch iets gebeuren, dan ben ik inderdaad in het ziekenhuis op de beste plek.

Previous Post Next Post

8 Comments

  • Reply Jessica

    Goed dat je het hebt aangegeven, alleen dan jammer weer van het weerwoord. Gelukkig is wel alles goed met de kleine.
    Moet je nu nog steeds thuis blijven prikken voor je waarden?

    20 oktober 2015 at 16:09
    • Reply Milou

      Ja! Wel nog maar 1x per week een dag prikken. Ook wel fijn want zo voelt het toch alsof ik er een beetje controle op heb.

      20 oktober 2015 at 17:17
  • Reply Saskia

    Ach ik kan me voorstellen dat dit even niet is wat je gehoopt en verwacht had. Gelukkig heb je wel een escape, fijn dat alles goed is met je kindje.

    20 oktober 2015 at 18:34
  • Reply Jennifer

    Fijn dat alles goed is, maar weet je .. Je bent in goede handen, waar je ook bevalt. Ik kan me voorstellen dat je het rot vindt dat thuis bevallen heel waarschijnlijk helemaal geen optie meer is, maar waar je ook bevalt, je levert een megaprestatie en de plaats waar je je kind ter wereld zet doet daar niet aan af hè!

    Bovendien, ik denk dat je inmiddels wel weet dat de risico’s bij zwangerschapsdiabetes een te groot (of soms zelfs te klein) kindje is – en hoewel je eigenlijk goede waardes prikt, je weet niet hoe het op het eind kan zijn en als de arts toch nog verhoogd risico ziet, kan het zomaar ineens zijn dat het kindje aan het eind ineens enorm gaat groeien. En een te groot kind kan in de verdrukking komen in je baarmoeder waardoor het risico op overlijden groot wordt. Mijn moeder had bijvoorbeeld ook zwangerschapsdiabetes, ook een reden waarom ik erop ben gecheckt, en die had ook een afspraak staan voor een inleiding omdat ze dat risico gewoon niet aan wilden gaan. En ja, met inleiden kan je het thuisbevallen wel helemaal op je buik schrijven.

    Kijk, ik vind het onterecht dat ze je ineens in je gezicht drukken dat ze je behandelen alsof je diabetes type 1 hebt (gehad) zonder fatsoenlijke uitleg. Daar mag wel wat meer context tegenover staan wat mij betreft. Maar ik denk dat als een arts een risico ziet, de arts liever voor het zekere kiest dan voor het onzekere, en je daarom beter in de gaten wil houden. In dat opzicht misschien ook alleen maar positief, want als je ‘gewoon’ bij de verloskundige zit spreek je ze soms weken niet en hobbel je dus maar gewoon wat rond. Maar ik geloof dat je er zelf nu ook wel positiever in staat dan voorheen. Dat gezonde kindje komt er gewoon hoor! You can do this!

    20 oktober 2015 at 20:31
    • Reply Milou

      Ja zeker! Ik heb me er al een beetje aan overgegeven dat thuis bevallen m waarschijnlijk niet meer gaat worden. Ik ben me ook veel meer bewust van het feit dat ik pas aan het begin van de risicovolle periode sta en dat het nog wel erger kán worden. En als ik iets wil voorkomen is het natuurlijk wel een complicatie die verkeerd uitpakt voor mijn kindje. Waar het mij vooral om gaat, zijn de botte opmerkingen, de onterechte aannames die gedaan worden. Ik hád geen diabetes voor mijn zwangerschap, ik vind dat ze het meer bij de feiten moeten houden. Maar ik vond de gynaecoloog van vandaag al veel aardiger en dus heb ik er wel een positief gevoel aan over gehouden.

      20 oktober 2015 at 22:11
  • Reply Fem

    Punt is dat wanneer je onder behandeling bent van een arts, deze verantwoordelijk is voor dit soort beslissingen. Stel nu dat ze akkoord gaan met een thuisbevalling en er gaat iets mis door de risico’s verbonden aan de diabetes, ze feitelijk onjuist medisch gehandeld hebben (richtlijnen geven aan dat je dan beter in het zkh kan bevallen). Ruk hoor, maar vanuit de menselijke kant van de arts misschien ook wel te begrijpen? Ik zou niet graag zo’n “verkeerde” beslissing nemen en zou jij het jezelf kunnen vergeven wanneer je tegen het advies in thuis bevalt en er wat mis gaat?

    Ik moest ook in t zkh bevallen en deze gedachten hielpen mij uiteindelijk om er vrede mee te hebben :-)

    21 oktober 2015 at 17:32
    • Reply Milou

      Dank je wel. Op die manier had ik er inderdaad nog niet naar gekeken!

      22 oktober 2015 at 16:24
  • Reply Bibiane

    In België is alles anders en ik moet er niet aan denken om thuis te bevallen. Mijn gynaecoloog was te laat voor mijn bevalling en dat vond ik jammer. Ik was blij met de goede zorgen in het ziekenhuis. Geen rommel thuis enzo…. Over zwangerschapsdiabetes weet ik niks, maar ik zou alles heel serieus nemen wat ze toen gezegd zouden hebben. Ik had/heb bv wel streptokokken type B en heb maar 1 infuus daarvoor gehad. Toen heb ik wel schrik gehad dat mijn kind iets ging overkomen… Uiteraard werd ze toen in de vruchtzak geboren en was mijn angst voor niks, maar better safe than sorry denk ik dan. Misschien komt het omdat mijn broer dokter is, maar ik heb (en had) blind vertrouwen in mijn gynaecoloog (het is een man en dat is een aanrader)

    22 oktober 2015 at 21:00
  • Leave a Reply