Persoonlijk Zwanger

Zwanger: mijlpalen van week 10 tot week 18

IMG_4137-2

IMG_4016Zwanger zijn. Wat had ik me daar veel bij voorgesteld! Maar niet dat wat me de eerste 10 weken overkwam. Op de één of andere manier dacht ik dat ik wel fluitend door de eerste drie maanden heen zou wandelen. Af en toe een beetje misselijk, moe en dus wat eerder naar bed, maar verder zonder problemen. Kwam ik even van een koude kermis thuis zeg! 

Gelukkig begon dan na die 10 weken het ‘grote genieten’. Of nou ja, ik hield mijzelf voor dat ik dat maar moest gaan doen. Wel voelde ik mij alweer wat beter. Ik had minder emesafene nodig en met week 12 kon ik daar helemaal mee stoppen. Daarna werd het inderdaad allemaal leuker. Mijn buik begon te groeien, ik kreeg verschillende leuke echo’s (waaronder de geslachtsbepalende!) en we deden de eerste baby-gerelateerde aankopen.

“Echt, je vergeet hoe vervelend je je voelde…”

Dat werd mij steeds verteld als ik weer klaagde over het ziek voelen. Maar inderdaad, je vergeet het een beetje. Ik wéét nog wel dat ik me beroerd voelde, maar welk effect dat had weet ik niet precies meer. Ik bladerde net terug in mijn dagboekje om de dingen hier online te kunnen zetten en toen zag ik staan bij 1 augustus: “ik heb twee kale satéstokjes gegeten! Eindelijk!” Toen wist ik dus pas weer dat ik echt geen hap naar binnen kreeg die weken. Dus voor diegene die nog midden in die eerste drie maanden zit: echt, je vergeet hoe vervelend je je voelde.

De echo’s op 7 augustus en 20 augustus

IMG_3953Op 7 augustus kregen we de termijnecho. We zagen de baby ontzettend veel bewegen! Ik heb daarvan ook een filmpje gedeeld op Instagram, want wauw… wat was ik trots! Vanaf dat moment voelde ik veel meer een band met de baby in mijn buik. Heel bijzonder! De uitgerekende datum werd verzet van 1 maart naar 6 maart. Daardoor heeft de echoscopiste nog een extra echo ingepland op 20 augustus. Ze willen namelijk de termijn bepalen tussen 10 en 12 weken zwangerschap en doordat ik verder gezet werd, was ik pas 9 weken en 5 dagen zwanger. Wat een mazzel, nóg een echo!

Met de echo op 20 augustus was mijn moeder mee. Ook de aanstaande oma vond het geweldig om haar kleinkind te zien spartelen. En als klap op de vuurpijl werd dé datum gewoon weer terug gezet naar 1 maart. Aan de grootte van het kindje kon ze zien dat ik al 12 weken en 2 dagen zwanger was. Precies de datum die ik zelf uitgerekend had aan de hand van mijn eisprong. Overigens hoop ik niet dat ik een dag eerder beval, want 2016 is een schrikkeljaar!

Werk

Toen ik 12 weken zwanger was, begon ook het nieuwe schooljaar weer. Hoewel ik mij best goed voelde gedurende de dag, waren de ochtenden nog erg moeilijk. Ik heb nog regelmatig overgegeven om mij vervolgens toch in mijn kleren te hijsen en naar mijn werk te gaan. Daar ging het meestal wel weer namelijk, en zo had ik toch wat afleiding.

Met het nieuwe schooljaar braken ook voor mij mijn laatste twee werkweken aan. Tot eind augustus zou ik mijn collega ondersteunen bij haar reïntegratie. Sinds september ben ik dus ‘werkloos’. Gelukkig val ik wel nog vaak losse dagen in voor collega’s en bovendien kan ik mij nu echt goed richten op Marks bedrijf! Ik doe ‘s ochtends zo veel mogelijk en neem dan ‘s middags een paar uurtjes rust. Dat is wel een luxe hoor, je eigen tijd zo zelf in te kunnen delen.

De geslachtsbepalende echo

IMG_4016Wat een gek woord eigenlijk: alsof met die echo bepaald wordt of het kindje in mijn buik een jongetje of een meisje wordt. Ik had zelf heel sterk het gevoel dat het een meisje zou zijn en ook de mensen in onze omgeving dachten dat het een meisje zou worden. Mark dacht (of hoopte stiekem) dat het een jongetje zou worden. Later deze week komt er nog een blogje online over hoe die dag verliep. Het leuke was: ik ging alleen naar de echo! Mark wist dus zelf ook nog niet wat ons kindje zou zijn. Dat klinkt misschien heel gek, maar Mark kon écht niet bij de echo zijn en daarom besloten we dat ik het voor mij zou houden tot die avond. Die middag heb ik zelf een taart gemaakt met gekleurde vulling en ‘s avonds heeft Mark die aangesneden om te zien wat we zouden krijgen. Ik vond het jammer dat Mark niet mee was naar de echo, maar op deze manier was het toch ook wel weer leuk. Die reactie van Mark ‘s avonds bij het aansnijden van de taart in onvergetelijk!

Op vakantie!

IMG_4078Donderdag 10 september vertrokken wij naar Zuid-Frankrijk. We wilden nog even lekker met zijn tweetjes op vakantie, voordat de baby zou komen. Tot maar hebben we verder niet echt meer een week dat we er samen tussenuit kunnen en een warme plek bezoeken in de winter is ook best lastig. Helaas was het in Frankrijk behoorlijk noodweer tijdens onze vakantie. Balen! Maar ook wel gezellig, want we hadden iedere dag de openhaard aan daar en doordat je zoveel samen binnen zit hebben we wel dé naam kunnen bedenken. Ik vind het een heel bijzonder en romantisch idee dat we die samen, bij de openhaard, in Frankrijk bedacht hebben.

De babykamer

IMG_4139We zijn al best ver met het inrichten van de babykamer! Het was eigenlijk niet de bedoeling nu al te beginnen, maar ik weet ook dat veel babykamers 8 tot 12 weken levertijd hebben. We bezochten op 23 september wat babywinkels en we gingen naar Ikea. En wat zagen we daar? Precies het ledikant dat we wilden en ook al voor een paar honderd euro meer bij Babypark hadden gezien! Tja, dan gaat het toch kriebelen en we hebben dus gewoon alvast het ledikant gekocht. Met 17 weken zwangerschap stond er bij ons dus al een ledikant en een commode in de babykamer. Lekker boeiend!

We kochten dus ook meteen de commode bij Ikea. Eigenlijk is het gewoon de Hemnes ladekast. Deze is niet zo diep en aangezien we niet zo’n heel groot babykamertje hebben, is dat best handig. Vanwege de commode gingen we in eerste instantie naar Ikea, want ik heb al veel spulletjes en kleertjes (gekregen en gekocht) en ik wilde dat graag ergens in opbergen. Goede reden toch?

Dat waren eigenlijk wel een beetje de zwangerschaps-hoogtepunten tot nu toe. Verder reageren mensen steeds ontzettend leuk. Op feestjes zijn mensen erg geïnteresseerd en ik voel me dan echt in het zonnetje gezet. Zwanger zijn wordt echt steeds leuker!

IMG_4137-2

Mijn lieve babybuikje met 18 weken.

 

 

Previous Post Next Post

7 Comments

  • Reply Simone

    Oh dit brengt me weer helemaal terug naar mijn eerste zwangerschapsweken, haha. Leuk om te lezen! Trouwens… misschien een kleine tip/nog iets om over na te denken. Ik begreep nooit zo goed waarom commodes zo achterlijk hoog waren. Wij kochten vorig jaar een complete babykamer (bed, commode, kast) dus ik deed onze Hemnes kast de deur uit. Nu begrijp ik het dus wel; het is echt heel fijn om iets hoger te kunnen verschonen/aankleden. Ik denk echt dat ik gegarandeerd last had gekregen van mijn rug als ik de Hemnes had gehouden. Ik weet niet precies hoe groot het verschil is in hoogte met een “echte” commode, maar hou er rekening mee dat die hoogte van een “echte” commode niet voor niets is :). En wat een prachtige buik heb je trouwens al met 18 weken!

    4 oktober 2015 at 11:12
    • Reply Milou

      Oh echt? Daar hebben we juist zo op gelet! Een commode is tussen de 90 en 105 cm hoog en de hemnes is 95. Wij zijn ook allebei best wel klein dus hopelijk is dit hoog genoeg. Maar zodra ik er last van krijg zal ik daar zeker aan denken! Thanks!

      4 oktober 2015 at 11:31
  • Reply Milou

    Leuk stuk. Ik vond het ook leuker om op ‘deze’ manier mijn verhaal kwijt te kunnen dan standaard wekelijkse updates. 😉 (ik ben niet zo goed in regelmaat)
    Over dat Hemnes verhaal van hierboven: denk dat het inderdaad wel meevalt met de hoogte en het een prima commode is. Ik had ‘m ook al voor mijn make-up enzo, maar tijdens de verhuizing is hij al op de babykamer weggezet en gaat ‘ie nu door als commode (zit nu nog propvol met make-up hahaha). Heb zelf altijd rugklachten maar daar ook wel naar gekeken. Scheelt 5 cm met een andere commode die we ook wel mooi vonden.

    4 oktober 2015 at 14:38
  • Reply Milou

    Oh handig om te weten Milou! haha nee, ik durf mij ook niet meer vast te pinnen op regelmaat. Toen ik nog wel iedere week een dagboek online zette, had ik ook wel eens een week weinig mee gemaakt en dan dacht ik: dit is toch saai voor lezers?

    4 oktober 2015 at 19:53
  • Reply Bibiane

    Op zo’n momenten mis ik mijn buik…. Maar buiten het niet ongesteld worden mis ik er niks aan (ik voelde me veel te beroerd om eerlijk te zijn)… :)
    Wat vroeg van de babykamer hihi. Maar ik ben dan ook zo’n no stress mens die na de bevalling nog ff een babybed in elkaar ging vijzen :)

    4 oktober 2015 at 22:55
    • Reply Milou

      Oh nee dat kan ik écht niet! Ik ben nu wel vroeg maar ik had het sowieso voor m’n 30ste week af willen hebben. Is toch veel te leuk en lief om bij weg te zwijmelen? Hihi!

      5 oktober 2015 at 14:53
  • Reply Manon

    Wat leuk dat je zwanger bent! Gefeliciteerd! Je hebt gelijk met dat je vergeet hoe rot je je voelde :)

    11 oktober 2015 at 07:31
  • Leave a Reply