Persoonlijk

Jezelf accepteren zoals je bent, wanneer anderen dat niet doen.


Even een korte blogpost over iets waar ik de laatste tijd mee worstel. Iets waar ik graag over zou willen sparren met mensen van buitenaf, mensen die niet zó dicht bij me staan dat ze sowieso al een mening over mij hebben. Mensen zoals jij dus, denk ik.

Zoals je misschien wel weet, als je mijn artikelen (toen ik nog iedere dag schreef… oeps…) hebt gelezen, ben ik de afgelopen 4 à 5 jaar behoorlijk veel aangekomen. Om precies te zijn ben ik van maatje 36-38 naar maatje 42-44 gegaan. Ik wil niet zeggen dat daar iets verkeerds aan is, maar wanneer je zoveel aankomt in korte tijd, ben je daar op zijn zachtst gezegd niet content mee. Ik dus ook niet. Ik was ongelukkig, zat slecht in mijn vel. Het meest vervelende vond ik vooral dat mensen mij (naar mijn idee) niet zagen zoals ik ben. Ik had het gevoel dat buitenstaanders mij zagen als dik, lui meisje. Misschien zelfs wel zonder al te veel inhoud. Terwijl ik van mijzelf weet dat ik best een spontane, sociale en gezellige meid ben. Ik weet natuurlijk niet of mensen echt zo naar mij keken, maar zo voelde het voor mij wel.

Nu ben ik heel wat kilo’s lichter. Zo tegen het einde van februari was ik 12 kilo afgevallen. Nu zijn er nog steeds 10 kilootjes af. Mijn gewicht lijkt nu redelijk stabiel te zijn. Voordat ik verder ga, wil ik dat je weet dat ik nog steeds mollig ben, misschien zelfs wel dik. Ik heb geen “gezond gewicht” volgens het voedingscentrum. Ik zit in het stukje: “overgewicht. Let op je voeding, beweeg meer en probeer ervoor te zorgen dat je niet nog verder aankomt.” Natuurlijk zorg ik ervoor dat ik niet meer aankom, maar ik zit met een dilemma.

Goed, na 300 woorden in deze blogpost heb ik dus eindelijk bereikt wat ik wilde zeggen: “Ik accepteer mijn gewicht, ik accepteer mijzelf en ik vind het prima dat ik ben hoe en wie ik ben!” Zo. Ik heb het gezegd. Ik vind het alleen zo jammer dat sommige anderen dat nog niet accepteren. Met name in mijn familie ,en misschien ook wel in mijn vriendenkring, krijg ik het gevoel dat ik nog steeds niet genoeg ben afgevallen. Die mensen zeggen het niet met zoveel woorden, maar ik merk het wel aan bepaalde opmerkingen. Mensen die zeggen tegen mijn zusje: “wat fijn dat jij wél met zo’n slank lichaam gezegend bent!” Zulke opmerkingen raken mij dan echt. Natuurlijk zijn ze trots op wat ik bereikt heb, maar ik ben nog niet klaar volgens hen.

Anyway, wat vind jij? Is een maatje meer erg storend? Of vind jij ook dat, wanneer iemand tevreden is over hoe hij of zij er uit ziet, dat prima is?

Previous Post Next Post

17 Comments

  • Reply zomersproetje

    Een maatje meer vind ik echt niet storend hoor, meis. Zolang je er zelf maar tevreden over bent en het niet zorgt voor erge gezondheidsklachten. Je bent een mooie meid met een leuke en lieve uitstraling en innerlijk is belangrijkste. Klinkt even erg cliché maar hoop dat je hiermee gerust gesteld bent :-). Fijn dat je jezelf nu accepteert!x

    29 mei 2015 at 18:38
    • Reply Milou

      Dank je. Dat doet me goed! Je bent een schat!

      29 mei 2015 at 19:40
  • Reply Kim | Kimsbloglife

    Ik vind het heel goed dat je zelf je lichaam goed vindt zoals het is, dat vind ik sterker dan mensen die voortdurend klagen dat ze niet goed in hun vel zitten en er niets aan doen. Ik schreef heen toevallig deze ochtend een gelijkaardig artikel. Zelf zou ik ook graag iets slanker en strakker zijn, maar ik zeg dat al zo lang en doe er niets aan… Dus heb ik nu beseft dat ik mijn lichaam beter gewoon kan aanvaarden zoals het is (en ja, ik weet dat ik niet dik ben) in plaats van erover te zeuren en me slecht te voelen dat ik geen actie onderneem. Ik vind het dus ook heel goed van jou dat je dit doet! Kan me voorstellen dzt het wel heel vervelend is dat anderen je het gevoel geven dat het niet goed genoeg is zo, maar dan zou ik hen ook gewoon eens vlakaf zeggend dat jij tevreden bent met je lichaam zoals het nu is. Dan weten ze dat en stoppen ze er misschien over. En probeer het je verder ook niet te veel aan te trekken, dat je je zelf goed in je vel voelt is het enige wat telt, want dat kunnen veel andere (zelfs slankere) vrouwen volgens mij niet zeggen. Misschien helpt het ook om iemand te hebben die je ook aanvaardt zoals je bent (misschien je vriend?) zodat die je weer kan oppeppen als je weer eens vervelende opmerkingen gekregen hebt :-)

    29 mei 2015 at 18:51
    • Reply Milou

      Dat is t misschien ook wel. Mijn vriend zegt dat hij mik prachtig hindt, maar hij zegt ook eerlijk dat ik nu niet meer moet aankomen omdat dat slecht voor me zou zijn. En daar voel ik me dan weer onzeker over. Maar wat je zegt is waar: als je jezelf accepteert zoals je bent, ben je al een stuk verder dan vele anderen. Veel slanke dames zien zichzelf ook kiever nog slanker. Mentaal ben ik dan “verder” en dat is best wat waard. Ik ga je post zo nog even lezen!!

      29 mei 2015 at 19:43
  • Reply Ashley

    Lieve Milou, als jij tevreden bent met jezelf en je lekker in je lijf zit; dat moet toch het belangrijkste zijn?

    30 mei 2015 at 09:05
  • Reply Sofie

    Ik ben ook bijgekomen de laatste jaren. Dat heeft vooral te maken met medicatie en ontstekingsreacties, maar dat staat natuurlijk niet op je hoofd geschreven. Bij mij is het nog andersom: anderen maken er niet zo’n probleem van (denk ik), maar zelf vind ik het nog altijd heel erg. Dus ik vind het superknap van jou dat je die zelfacceptatie bereikt hebt! Het zegt meer over anderen die zo’n venijnige opmerkingen maken dan over jou volgens mij…

    30 mei 2015 at 10:39
  • Reply Lisa

    Zo te zien hebben wij min of meer dezelfde bouw, alleen ben ik nooit echt slank geweest (als in 36/38). Ik heb echt jaren gehad dat ik foto’s van vroeger zag en dacht ‘wow, daar ben ik echt slank’, terwijl ik dat op dat moment absoluut niet dacht. En dat is zonde, toch? Dus vanaf dat moment ben ik tevreden hoe ik eruit zie, alleen wil ik voor mijn gezondheid gewoon afvallen (eigenlijk wat jij ook hebt gedaan). Ik vind dat je er echt prima uitziet, en fijn dat je je er ook fijn bij voelt! Dat lijkt mij toch het allerbelangrijkste, in plaats van het algemene beeld dat mensen alleen goed zijn als ze maatje 34/36 hebben.

    31 mei 2015 at 13:18
    • Reply Milou

      Inderdaad! Raar is dat he? Toen ik maatje 38 had, mocht er van mij ook nog wel het een en ander vanaf. Maar als ik naar jouw foto’s kijk, dan vind ik dat je er gewoon goed uit ziet!!

      3 juni 2015 at 10:39
  • Reply Bianca

    Lieve Milou, Ik kom vandaag pas voor het eerst op je blog en las deze post. Voor mij is iedereen mooi of je nou maatje 36 hebt of 54. Het belangrijkste vind ik dat je blij bent met jezelf (ongeacht gewicht/uiterlijk). Dat straal je namelijk ook uit en daardoor zijn andere dingen niet meer belangrijk. Sowieso wie bepaalt wat ‘mooi’ of ‘goed’ is? Dat kun en mag je alleen maar zelf bepalen. Helaas kunnen mensen soms hard zijn en je kwetsen. Niemand weet wat jij al allemaal hebt meegemaakt in jouw leven en mag dus ook geen oordeel over je hebben. Je bent (meer dan) goed zoals je bent. Ik heb zelf flink overgewicht en vind dat heel erg, maar aan de andere kant weet ik ook hoeveel ik de afgelopen 15 jaar heb meegemaakt en als ik daaraan denk, ben ik juist trots op mijn lichaam. Ik ben er ook van overtuigd dat er voor ieder mens een ideaal gewicht is en dat dat gewicht niet altijd ideaal zal zijn in de ogen van het Voedingscentrum/de geneeskunde. Ik heb overgewicht, maar ik eet gezond en beweeg zoveel ik kan (met de lichamelijke beperkingen die ik heb). Ik ben juist Voedingskunde gaan studeren om een antwoord te krijgen op de vragen die jij ook stelt. Doe waar jij je goed bij voelt. Niemand kan je slecht laten voelen over jezelf tenzij jij ze daarvoor toestemming geeft 😉

    3 juni 2015 at 12:36
    • Reply Milou

      Wat lief! Dank je wel Bianca!

      4 juni 2015 at 18:43
    • Reply autofinanzierung mit schlussrate

      Tu as raison, Ivonne : on a nos « i » à nous, bien français, alors, pourquoi en importerait-on de Grèce (même si ce païs fait partie de l’Europe) ?

      8 juni 2017 at 09:34
  • Reply Deesje

    Je ziet er heel goed uit hoor schat. Tof dat je het zo op je blog zet. Respect :)

    9 juni 2015 at 10:14
  • Reply Nelleke

    Meid, je bent mooi! Ik ga het zelfs nog een keer zeggen: echt, ik vind je mooi! :-)

    10 juni 2015 at 20:45
    • Reply Milou

      Wauw wat lief…

      4 juli 2015 at 23:01
  • Reply Lisa

    Wat knap dat je hier zo open over blogt, ik struggle hier zelf ook heel erg mee. Er is een bepaald ideaalbeeld wat inderdaad niet alleen vanuit de media maar ook veel vanuit de omgeving wordt aangedragen. Maar wie kan er nou bepalen wanneer jij je goed voelt? Het belangrijkste is dat jij lekker in je vel zit en je gezond bent, of dat nou met met maat 38 of maat 44 is! Je ziet er prachtig uit, gave outfit. 😀

    4 juli 2015 at 13:31
    • Reply Milou

      Inderdaad, niet alleen de media ziet een bepaald ideaalbeeld, ook de omgeving.

      4 juli 2015 at 23:04
  • Reply isabel

    Op kot gaan heeft ervoor gezorgd dat ik op een hele korte tijd behoorlijk wat ben bijgekomen. Nu ben ik in geen geval dik, of zelfs niet mollig. Ik weeg nog steeds onder de 55 kilo. En vinden sommige mensen dat het ok is om daar opmerkingen over te maken: ‘amai, jij bent wel bijgekomen precies eh!’, ‘Uw benen zijn wel veel dikker geworden eh, nieuwe broeken moeten gaan kopen zeker?’…
    Nu weet ik natuurlijk ook wel dat mensen dat niet zeggen om mijn gevoelens te kwetsen, maar dat doen ze toch. Ik ben niet blind, ik zie ook wel dat ik dikkere benen heb. Maar waarom moeten daar meteen opmerkingen over gemaakt worden?

    In de lagere school was ik wel een dikkertje, en zoals je van kinderen kan verwachten ben ik daar ook mee uitgelachen. Enkele jaren later woog ik amper 40 kilo en zag ik er echt niet gezond uit. Maar daar heb ik toen nooit opmerkingen over gekregen…
    Ik snap niet goed waarom het wel ok is om mensen dik te noemen, maar dat je niet kan zeggen dat ze misschien wel een kilootje extra zouden kunnen gebruiken.

    Of beter nog, dat iedereen zich gewoon met z’n eigen gewicht bemoeid. 😛

    25 juli 2015 at 12:00
  • Leave a Reply