Persoonlijk Zwanger

It’s a … !

Op 7 september was het voor ons zo ver. Met nog net geen 15 weken op de teller durfde de echoscopiste het wel aan en zo zat ik dus om 09:20 uur met knikkende knieën in de wachtkamer. Lekker vroeg! Dat dan weer wel.

IMG_4016

Deze foto blijf ik gebruiken. Oh ik vind het zó schattig, het is al echt aan het duimen! Je ziet echt een duimpje in het mondje en een wijsvingertje om het neusje gevouwen, zoals je veel kinderen ziet duimen. Zwijmel zwijmel!

 

Helaas was Mark niet mee, maar achteraf gezien kwam dat wel mooi uit. Al voordat  ik zwanger raakte, sprak Mark uit dat hij het wel heel erg leuk zou vinden achter het geslacht van ons kindje te komen door middel van een zogenaamde gender reveal cake. De meesten kennen het wel: een taart waarvan je aan de buitenkant niet kunt zien of de vulling roze of blauw is. We zouden vragen aan de echoscopiste of zij het geslacht op een briefje wilde schrijven. Met dat briefje in een dichte enveloppe zouden we naar de bakker gaan. De bakker zou voor ons een taart maken met roze of blauwe vulling. Leuk!

Maar waar twee mensen leven, zijn er ook twee meningen. Ik wilde het juist met eigen ogen zien op bewegend beeld. Wanneer de echoscopiste er met haar geluidsgolven langs zou komen, wilde ik het mét haar ontdekken, in plaats van dóór haar laten ontdekken.

Dan kwam er nog een derde factor bij die uiteindelijk zorgde voor de vorm waarin wij onze gender reveal gegoten hebben: er was geen één banketbakker die de taart diezelfde dag nog af kon hebben. Logisch natuurlijk, maar wij wilden het die avond aan iedereen bekend maken. Mijn broertje zou de volgende dag jarig zijn en ik vind dat op zijn verjaardag, hij ook echt het middelpunt van de aandacht moet zijn en niet onze zoon of dochter. De dag dáárna zouden wij richting Zuid-Frankrijk vertrekken. Dus ja, het moest echt gebeuren op 7 september.

Dus. Het kwam eigenlijk perfect uit dat ik alleen naar de echo-afspraak ging. Samen met de echoscopiste kwam ik er achter wat wij zouden krijgen en met die keuze het meteen te weten was ik erg blij: ze kon het meteen zien en ik ook! Ze zette het echo-apparaat (hoe heet zo’n ding? Geen doppler toch?) op mijn buik en ons kind liet zich meteen in volle glorie zien. Al van de zijkant was te zien wat wij krijgen. Voor de zekerheid draaide ze het beeld ook nog even tussen de beentjes (voor een bewijs op foto 😉 ) en ook daar was het meteen duidelijk.

IMG_4018

Wij krijgen een zoon!!!

Het is heel gek: ik dacht altijd dat ik eerst een meisje zou krijgen en iedereen in mijn omgeving dacht dat ook. Maar toen ik er achter kwam dat ik een zoontje krijg, was het meteen helemaal goed. Het klopte, het was net of dat puzzelstukje op zijn plek viel. Heel bijzonder was dat! Helemaal hyper ging ik meteen naar de hema om kleertjes te kopen als cadeautje voor de aanstaande vader en daarna dook ik de Albert Heijn in om alle ingrediënten voor de taart te halen. Want ja, ik zou de taart zelf wel even maken!

Toen Mark thuis kwam probeerde hij natuurlijk door het marsepein heen te kijken, maar dat lukte gelukkig niet. Gewapend met een taart, en ik met een groot geheim, vertrokken wij ‘s avonds richting mijn ouders. Aan Mark de eer om de taart aan te snijden. Dat snijden, en zijn reactie, zag er zo uit:

IMG_4175

Hij steekt het mes in de taart en trekt die er meteen uit om de kleur te bewonderen…

IMG_4174

“Een jongen! Echt? Een jongen? YES!!!”

IMG_4173

Pure emotie. Hij maakt het snijden niet eens af, maar móét mij eerst om de hals vliegen.

IMG_4176

One happy dad.

 

Natuurlijk was hij net zo blij geweest met een dochter. Maar in zijn gezin heeft hij alleen broertje en dus zag hij al helemaal voor zich hoe hij later met zijn zoon zou gaan vissen, varen, voetballen… Net zoals dat zijn vader dat met hem en zijn broertje deed. Een zoon is dan ook gewoon makkelijker voor te stellen dan een dochter. Die herinnering aan zijn leuke jeugd maakte dat hij echt héél erg blij was met een zoontje.

We zijn een gelukkig koppel dus! We krijgen een zoon en wauw, wat zien we daar naar uit! Inmiddels hebben we ook al een naam. Dat was echt heel lastig, maar we zijn er nu wel echt uit. Als ik ook op Instagram andere zoontjes van moeders zie, dan kan ik daar echt bij zwijmelen. Ik kan niet wachten!!!

IMG_4022

Een hoop blauwe cadeautjes kregen we, toen we bekend maakten dat we een zoon verwachten!

 

Previous Post Next Post

6 Comments

  • Reply Simone

    Welkom bij de jongensclub!!! Leuk!

    6 oktober 2015 at 10:44
  • Reply Ashley

    Gefeliciteerd! Ik had al een vermoeden dat het een jongen zou zijn. Geniet van je zwangerschap!

    6 oktober 2015 at 16:18
  • Reply Saskia

    Een zoon! Jeej! Gefeliciteerd! Jongetjes zijn cool :)

    10 oktober 2015 at 21:51
  • Reply Manon

    Wat leuk een jongetje!! Gefeliciteerd!!

    12 oktober 2015 at 15:14
  • Reply Dina

    Wat lijkt het me ontzettend leuk om erachter te komen of de baby een jongen of meisje is. Gefeliciteerd!

    17 oktober 2015 at 07:14
    • Reply Milou

      Dank je! Dat was het ook echt.

      18 oktober 2015 at 20:01

    Leave a Reply